როგორც კი შევედი ადმინისტრაციის თბილ კორპუსში მაშინვე შეშინებეულმა კარებისკენ გავიწიე.
ადმინისტრაციის დახლთან ედვარდ კალენი იდგა. აჩეჩილი ბრონზიფერი თმები მაშინვე ვიცანი. მგონი ვერ გაიგო კარების დაჯახუნება.
კედელს მივეყრდენი და სმენად გადავიქეცი.
დაბალი ძალიან სასიამოვნო ხმით კალენი ადმინისტრატორს ეკამათებოდა. უპრობლემოდ გავიგე რაც უნდოდა–მას უნდოდა ბიოლოგიის მეექვსე გაკვეთილი ნებისმიერ სხვა დღეზე გადაეტანა.
შეუძლებელია, ნუთუ ყველაფრის შუაში მართლა მე ვარ, არა ალბათ კლასში სანამ შევიდოდი რამე მოხდა. ცოტაა პრობლემები რომლებიც შეიძლება ბიჭს ქონდეს? არა მე რატომ უნდა ვეჯავრებოდე?
შემოსასვლელი კარები გაიღო და ქარმა დახლზე დალაგებული ფურცლები და ჩემი თმები ააფრიალა.
პატარა გოგომ უჩუმრად გადასცა ადმინისტრატორს რაღაცა საქაღალდე და გავიდა.
ედვარდ კალენი ნელა მოტრიალდა






